Esirgeyen ve Bağışlayan Allah’ın adıyla,

Yazılarımda yeri geliyor “Allah” yeri geliyor “Tanrı” hatta yeri geliyor “Yaratıcı” kelimelerini kullanırım. Bazı arkadaşlar buna takılmış olmalı ki gerek yorum olarak gerekse mail yoluyla bana “Tanrı demek günah!“, “Tanrı kelimesini Batılılar kullanır!“, “Tanrı diyemezsin!” gibi “sıkça” geri dönüşlerde bulunduğu için kısaca buna bir açıklık getirmem gerektiğini düşündüm. ve bunu yazıya döktüm. 🙂

Arkadaşlar, her topluluk/millet/ırk yaratıcıya kendi “diliyle” hitap eder. Örneğin Yaratıcının adı; A.B.D.’ de “GOD“, Araplarda ise “ALLAH” tır. “Tanrı” kelimesi ise “Türklerin” en eski yazılı metinlerinden biri olan “Göktürkçe’ye” dayanmaktadır. Göktürkçe’de Tanrı kelimesi “Tengri” olarak yani “Gök Tanrı“, “Göğün Yüce Tini” anlamında kullanılmış ve zamanla dilin değişkenliği ile “Tanrı” şeklinde günümüze gelmiştir. Dolayısıyla “Türk MİLLETİ” için aslında en uygun olan, bizim “dilimizde” de karşılığı olan “Tanrı” kelimesini kullanmaktır. Ancak dileyenler “Allah” da diyebilir, “Yaratıcı” da diyebilir bunun herhangi bir sakıncası yoktur. Bunun tek sakıncası “Diyemezsin! Günah! Haram” gibi söylemlerde bulunmaktır. Çünkü böyle bir şey yok. Olmayan bir şeyi haram kılmak konusunda Kuran’ın ciddi bir uyarısı vardır:

16-Nahl-116: Dillerinizin yalan yere nitelendirmesinden ötürü BU HELALDİR, BU HARAMDIR demeyin. Böylece Allah’a yalan yakıştırmış olursunuz. ALLAH’A YALAN YAKIŞTIRANLAR BAŞARIYA ULAŞAMAZLAR.

Ayrıca bu durumu “Kuran” açısından değerlendirecek olursak da Tanrı, insanların kendisine ne şekilde hitap edeceğine sınırlandırma getirmemektedir. Fakat maalesef bazı arkadaşlar kulaktan dolma bilgiler ya da Kuran dışı kaynaklarla hareket edip “Tanrı demek günahtır!” gibi ciddi söylemlerde bulunmaktadır. Umarım bu kısa yazı bunun böyle olmadığı konusunda açıklayıcı olmuştur.

17-İsra-110: De ki: “İster Allah diye çağırın, ister Rahman diye çağırın. Hangisiyle çağırsanız en güzel isimler O’nundur.

Reklamlar